sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

"We moeten vaker 'hoi' tegen elkaar zeggen"

Ada van der Kooij (75) loopt met een stralende glimlach op haar gezicht de Primera in. “Goedemiddag, Ada!”, klinkt er enthousiast vanaf de toonbank. Ada draait zich om naar de caissière en begint gelijk een praatje met haar te maken: “Hoe is het met je dochtertje? Heeft ze alweer haar zwemdiploma B gehaald? Dat gaat ook snel!” Zo gaat het altijd zodra ze ergens binnenkomt, vertelt ze, “een mooi voordeel als je al ruim veertig jaar inwoner van Veldhuizen bent.”

Ada woont als sinds haar geboorte in Ede. “Ik ben een echte Edenaar. Ik ben geboren in het centrum van Ede, maar ik ben een paar jaar na de geboorte van mijn eerste dochter verhuisd naar een flatje in Veldhuizen. We wilden weer iets anders en ik heb geen seconde spijt gehad van de verhuizing. Ik zou niets anders meer willen.

Ik heb prachtig uitzicht over de stad vanaf mijn balkon. Elke avond maak ik foto’s van de lucht. Het is zo mooi om te zien hoe de lucht nooit hetzelfde is. Ik doe dit al zolang ik hier woon en elke keer ben ik weer verrast door de mooie kleuren of hoe de wolken altijd weer een ander patroon maken.

Naast mij woont aan de ene kant een vrouw uit Iran en aan de andere kant een gezin uit Somalië. Zij nodigen mij en mijn man regelmatig uit voor een etentje bij hun thuis. Nou, koken kunnen ze wel! Het is altijd erg gezellig en ondanks dat we elkaar totaal niet kunnen verstaan, komen we een heel eind met handen en voeten praten. Ik vind het geweldig, al weet ik dat sommige mensen uit mijn flat daar anders overdenken. Dat vind ik belachelijk.”

Wat Ada het mooiste vindt aan hier wonen? Het bos natuurlijk! “Ik vind het heerlijk om wandelingen door het bos te maken met mijn man. Dan kom ik even helemaal tot rust. Vroeger liet ik er altijd mijn hond uit. Helaas is hij vijf jaar geleden overleden, maar ik heb er nog hele mooie herinneringen aan.”

Ada zou de hele wereld veranderen als ze dat zou kunnen. “De samenleving verandert en we leren maar nooit van fouten van vroeger. Oorlogen blijven maar komen en haat zaaien lijkt de trend van tegenwoordig te zijn.  Alles gaat alleen nog maar om geld en macht. Ik heb er geen oplossing voor, ook al wou ik dat ik die wel had. Toch denk ik dat je de wereld voor jezelf en voor anderen beter kan maken door zelf wel liefde te verspreiden. Dit kan door de kleinste dingen: als je een oude mevrouw ziet staan in de trein, even vragen of zij misschien jouw zitplaats wilt. Iemand helpen als je ziet dat diegene het nodig heeft. En zo simpel, maar zo belangrijk: gewoon ‘hoi’ tegen elkaar zeggen op straat. Tegenwoordig lijkt het wel of iedereen alleen nog maar aandacht heeft voor hun mobieltje in plaats van voor elkaar. Je kunt echt iemands dag maken door gewoon even naar elkaar te glimlachen en elkaar te begroeten.”