sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

"Renkummers zijn kritisch en gierig"

“Onze straat was ongeveer de enige straat in Renkum waar de auto’s niet op slot hoefden.” Vincent Visser (28) groeide op naast de beruchte Witte Stad en kan zich niet vinden in het negatieve beeld dat over deze wijk is ontstaan. De Renkummer trekt zijn wenkbrauwen op en maakt zijn ogen groot wanneer hij zijn frustratie over het stigma uitspreekt. “Ik heb een buurjongen en een buurvrouw die in de Witte Stad zijn opgegroeid, en je kunt je geen betere mensen wensen. Dat meen ik echt.”

“Onze straat was ongeveer de enige straat in Renkum waar de auto’s niet op slot hoefden.” Vincent Visser (28) groeide op naast de beruchte Witte Stad en kan zich niet vinden in het negatieve beeld dat over deze wijk is ontstaan. De Renkummer trekt zijn wenkbrauwen op en maakt zijn ogen groot wanneer hij zijn frustratie over het stigma uitspreekt. “Ik heb een buurjongen en een buurvrouw die in de Witte Stad zijn opgegroeid, en je kunt je geen betere mensen wensen. Dat meen ik echt.”

Volgens Visser houden Renkummers uit andere wijken vast aan de reputatie die de Witte Stad vroeger heeft opgebouwd. Toen was de buurt nog extreem. Zo heeft hij tijdens zijn jeugd een aantal arrestaties meegemaakt en reden er regelmatig ME-busjes door de wijk. “Ik zag ook wel eens zwarte Mercedessen door de straat rijden waarin mensen zaten met bivakmutsen op. Die kwamen dan iemand uit de Witte Stad halen.” Maar Visser vindt dat de wijk er in de jaren op vooruit is gegaan en dat de mening van ‘de Renkummer’ daarom niet gegrond is.

Roddels en gierigheid

De ondernemer hoeft niet lang na te denken over wat de inwoners van het dorp typeert. “De gemiddelde Renkummer is heel kritisch en weet meer over mij dan ik over mezelf weet.” Visser runde zijn eigen hobbywinkel, die afgelopen mei de deuren sloot. “Volgens de roddels is mijn winkel failliet gegaan en zit ik in de schuldsanering. Er wordt zoveel gepraat, maar niets rechtstreeks gevraagd.”

Ook wordt er nogal nauw op de euro’s gelet. “Als ik een probleem met mijn auto heb en ik zou een willekeurige Renkummer om hulp vragen, sturen ze me door naar een garage. Als diegene zelf auto’s kan maken, zou hij me het vel over de oren halen.” Vissers buurjongen, die uit de Witte Stad komt, is juist totaal niet gierig. Hij neemt de tijd om naar de auto van zijn buurman te kijken en dat voor een vriendenprijsje. Visser gaat achterover zitten en slaat zijn armen over elkaar. “Dan denk ik: ‘zo kan het ook.’”

Bedreigingen

Visser neemt duidelijk geen blad voor de mond, maar bekent toch wel na te denken over de nuance waarmee hij spreekt. Dit komt doordat hij heeft gemerkt dat het verkondigen van een afwijkende mening in Renkum extreme gevolgen kan hebben. “Afgelopen Sinterklaas ben ik met van alles en nog wat bedreigd,” vertelt de ondernemer. “Zelfs met de dood.”

Hij maakte van een pand achter zijn winkel een zogeheten Pietenhuis, waar kinderen aan allerlei Sinterklaasgerelateerde activiteiten konden deelnemen. Door de zwartepietendiscussie besloot Visser een clownspiet in het Pietenhuis te verwelkomen. Een traditiebrekende gedachtegang die voor het merendeel van Renkum in verkeerde aarde viel. “De bedreigingen kwamen onder meer van ouders die een kind in de klas van mijn dochter hebben. Die zie ik nog steeds. Dan komt zoiets heel dichtbij.”

Creativiteit

Naast het Pietenhuis organiseert de Renkummer ook andere evenementen, zoals het Vliegerfestival. Dorpsgenoten bevestigen zijn ondernemersgeest. “Vincent is een hele enthousiaste man, die de lat hoog legt voor zichzelf. Hij heeft heel veel leuke ideeën,” vindt Bianca Wessels, die een zaak heeft tegenover de voormalige hobbywinkel van Visser. Maya Zaaijer werkt samen met de ondernemer aan het Vliegerfestival. “Vincent is een waterval van ideeën. Toen ik naar een manier zocht om geld in te zamelen voor een project, schudde hij zo wat suggesties uit zijn mouw.”

Beide dames zijn het erover eens dat Visser een uitgesproken persoonlijkheid is. “Daarom kan ik het zo goed met hem vinden,” zegt Wessels, “want zelf zeg ik ook wat ik vind.” Volgens Zaaijer kan niet iedereen zijn directheid waarderen. “Toch dringt hij zijn mening niet op. Hij staat ook open voor andere ideeën. Maar als hij iets in zijn hoofd heeft, gaat hij ervoor en laat hij dat niet los.”

Frustratie

Dat geldt ook voor zijn frustratie over de wrijving tussen de Witte Stad en de andere wijken. Zijn stem schiet omhoog wanneer hij vertelt over de negatieve manier waarop er over de achterstandswijk gesproken wordt. “Een aantal van de mensen rijdt oud ijzer. Volgens de Renkummer gebeurt dat allemaal zwart en trekken ze tegelijkertijd een uitkering. Vooroordelen. Ze kunnen helemaal niet weten wie er in de bijstand zit en ook niet wat er met het geld gebeurt dat zij verdienen met het ijzer.”

De vooroordelen zijn gebaseerd op de relatief hoge werkloosheid waar de Witte Stad mee kampt. Helemaal ongegrond is het dus niet. Visser neemt het voor de wijk op door te stellen dat de achterstand al begint bij het ontbreken van stimulans bij jongeren om een opleiding te volgen. Daarnaast komen ze in Renkum niet aan een baan, juist omdat ze uit de Witte Stad komen. De Renkummer slaat boos op tafel. “Dan moeten ze naar Arnhem toe en hoe gaan ze dat betalen dan? Het is een vicieuze cirkel.”

Openheid

De oplossing is volgens Visser om open te staan voor de mensen uit deze wijk. Transparant zijn en een gesprek aan durven gaan. “Ik draag best wel excentrieke kleding: ik heb schoenen en bloesjes met bloemen erop. Toen ik mij voorstelde aan mijn buren, die uit de Witte Stad komen, bekeken ze me eerst van top tot teen.” Vissers neef liet zijn auto bij deze buurman maken. “Ik vertelde wie mijn neef is en toen was het ijs direct gebroken.” Sta open, luidt Vissers advies, want de inwoners van de Witte Stad zijn anders dan de Renkummer denkt.